Over een stem voor kinderen

DeNieSa kind

De kindertijd is waarschijnlijk de belangrijkste periode is een mensenleven, omdat dan het karakter zich ontwikkelt. Om die reden is de relatie met de ouders, maar ook met andere opvoeders van wezenlijk belang. We zijn met elkaar verbonden.

Kinderen zijn net antennes en pikken van alles op. Ze reageren op de uitstraling, houding en gevoelens van ouders. Wat hebben ze liever? Hun liefde, blijdschap en vertrouwen, of hun ongerustheid, angst en woede?
U kunt jonge kinderen alleen waarden en normen meegeven als u die zelf naleeft. Kinderen leren het meest van wie u bent en hoe u met hen omgaat. Ze volgen van nature het voorbeeld dat u geeft. Als u hen lessen bijbrengt en uw eigen houding, gevoel of gedachten spreken tegen wat u zegt, brengt u hen een verwarrend beeld bij over hoe het leven in elkaar zit. Dat laat een diepe indruk na in het kind en is later nog maar moeilijk te herstellen. (Maar het is zeker mogelijk.)

Wat betekent een bepaalde reactie van een kind? Kan het zich vrij bewegen en zich uiten, of zit het fysiek of psychisch op slot? Instinctief verzetten zij zich als iets tegen hun natuur of behoeften ingaat.
De meeste emotionele uitbarstingen zijn te voorkomen. Niet door het kind altijd zijn zin te geven, maar door de werkelijke behoefte te volgen en door verantwoordelijkheid te nemen voor onszelf en de situatie. Een jonge baby is bijvoorbeeld ontworpen om dicht bij de moeder/ouders te zijn. Het wil niet afgezonderd worden, maar deel uitmaken van de ‘stam.’ Zijn hersenen ontwikkelen zich door interactie. Het zoekt warmte, affectie en huidcontact. Het wil de stem van de ouders horen, hun hartslag voelen.
Voor opgroeiende kinderen zijn grenzen en regels soms nodig om zich veilig te voelen. Het kind weet waar het aan toe is en hoeft niet op z’n tenen te lopen uit angst over een onzichtbare grens te gaan. Binnen dit kader kan het zich vrij bewegen. Ontdekken, spelen en ervaren.

Kinderen ontwikkelen zich door de omgeving en imiteren andere mensen. Door jezelf en je eigen verleden werkelijk te kennen, kun je je kind beter begrijpen en kan het gezinsleven mooier, liefdevoller en harmonieuzer worden. De kwaliteit van leven hangt samen met je geliefd en veilig voelen, kunnen zijn wie je bent, bewegingsvrijheid en bezig kunnen zijn met zinvolle zaken. Als de weerstand wegvalt, kan er ontspanning en verbondenheid zijn.

Sarah Morton

Mijn naam is Sarah Morton. Al vanaf mijn vroege puberteit houden thema’s als kind-zijn, opgroeien, liefde, aandacht, opvoeding en verzorging me bezig.

Wat het kind nodig heeft en hoe een gezin in elkaar zit, heb ik snel door. Welke gewoonten, waarden, overtuigingen, gevoelens en problemen er heersen. Hierbij probeer ik zo open mogelijk te kijken, zonder waardeoordeel, waarbij de natuur de beste leermeester is. De bron waar al het leven uit voortkomt.
U zou me kunnen zien als ‘tolk’ voor uw kind.
Ik vertaal gevoelens en uitingen van kinderen en geef ouders zicht op het leefklimaat en de onderlinge relaties binnen het gezin.
Ook kinderen en jongeren zijn welkom om contact op te nemen, als ze problemen ervaren met hun ouders of hun school!
Verder kunnen mensen die beroepsmatig met kinderen te maken hebben, mij vragen. Als een kind vastloopt op school of in de kinderopvang, hoeven we niet meteen aan een geestelijke aandoening te denken. Door goed naar de situatie te kijken en te begrijpen wat het kind nodig heeft, kan er een positieve verandering plaatsvinden.
Kinderen willen zich veilig voelen, zich op hun eigen manier kunnen ontwikkelen en gezien en gehoord worden. Aandacht en respect voor wie iemand is, kan wonderen doen.

Uitgangspunten

  • Een kind gedraagt zich zo goed als het zich voelt. ‘Lastig’ gedrag is niet om de opvoeders te pesten, dwingen of manipuleren. Het kind probeert duidelijk te maken wat het nodig heeft en meemaakt.
  • Er zijn verschillende redenen dat een kind niet lekker in z’n vel zit. Van stress, een nare ervaring, pesten of een andere situatie die hij niet aankan tot een voedingsintolerantie.
  • Een kind geeft zelf aan waar het aan toe is en leert vooral door ervaring.
  • Een kind werkelijk zien zoals het is, betekent loslaten van verwachtingen. Kinderen zijn geen privé-bezit, het zijn opgroeiende mensen met hun eigen behoeften, gevoelens en ervaringen.
  • Kinderen spiegelen hun omgeving en zeker ook hun ouders. Enerzijds kan dit confronterend en pijnlijk zijn, tegelijk is het een kans op een gezondere thuis-situatie en veilige band.
  • Een goede ‘kinderbescherming’ zit in de ouders zelf en in een steunend netwerk van naasten die werkelijk betrokken zijn.

Hoe werk ik?

Mijn doel is ouders en verzorgers zicht te geven op hun relatie met het kind, hoe het gezin in elkaar zit en welke invloeden het kind meekrijgt. Hierbij ga ik af op mijn intuïtie en inzicht en verplaats ik me in het kind.
De bedoeling is dat het gezin op eigen kracht verder kan. Als onafhankelijke waarnemer, neem ik geen beslissingen voor anderen. Uiteindelijk ben je zelf verantwoordelijk voor je doen en laten!

  1. U kunt een vraag stellen via e-mail of telefoon. Het risico is dat ik maar één kant van het verhaal te ‘zien’ krijg en niet de hele situatie. Vooral geschikt als het op zich goed gaat thuis, maar u een eenduidige opvoedvraag heeft.
  2. Ik kan meedraaien in het gezin en zo een compleet beeld krijgen van de thuissituatie. Wat de kracht is van dit gezin en ook wat er mis gaat en hoe het anders kan. U krijgt de ruimte om te vertellen hoe u de relatie met uw kind ervaart. Ook trek ik met het kind op, zodat er een vertrouwensband kan ontstaan en hij kan vertellen of laten zien wat er in hem leeft. Deze ‘taal’ ben ik nog niet vergeten.
  3. Heeft u een ander voorstel, kunt u me ook benaderen.

Praktijkvoorbeeld

Een tiener met de diagnose autisme sluit zich op in zichzelf en het lukt steeds slechter om contact te krijgen, waar jullie vroeger een hechte relatie hadden. Vaak is er strijd. Je hebt geen idee waarmee het begonnen is. Hij kruipt in een slachtofferrol als je hem terecht wijst.
Deskundigen uit verschillende hoeken stellen dat je niet zo mee moet gaan in de belevingswereld van je kind, omdat je ongewenst en afwijkend gedrag zou belonen. Hij moet zich leren aanpassen aan de ‘gewone’ maatschappij.
Dan blijkt empathie juist een sleutel om je kind te bereiken. Wat deskundigen ‘fixaties’ noemen, is wat er zoal leeft in hem. Met het kunnen delen van interesses en wat hij meemaakt, wordt hij opener. Doordat hij zich gezien, gehoord en geaccepteerd weet, kan hij zich juist beter handhaven in de ‘gewone’ wereld. Hij heeft een vertrouwensbasis.
De bijzondere band tussen jullie herstelt zich. Het open staan voor elkaars inzichten en ervaringen maakt duidelijk hoeveel ruimer de ‘werkelijkheid’ is dan het westerse hokjesdenken doet geloven.
Grenzen aangeven gebeurt nu vanuit begrip en respect, niet vanuit angst of de wens om iemand te veranderen.

Noten:

  1. ‘Hij’ kan ook een zij zijn.
  2. Mijn aandacht richt zich op alle kinderen, dus niet specifiek op degenen met een (psychiatrische) diagnose.

Tarief

Tenminste de onkostenvergoeding, waaronder reiskosten. Verder een vrije gift op basis van een waardebepaling-achterafconcept. Dat houdt in: u geeft het een kans en bekijkt in welke mate er een positieve verandering heeft plaatsgevonden. U kunt naderhand besluiten wat de remedie waard was.
Achteraf stuur ik een rekening. Welk bedrag u overboekt, mag u zelf bepalen.

Sarah Morton
redactie@dus-sarah-morton.info
Tel: 06-16069732
(Let op: gewijzigd nummer!)

5 sterren
0
4 sterren
0
3 sterren
0
2 sterren
0
1 ster
0
Jeannette Verhagen
Sarah Morton

Hoi Sarah heb mij aangemeld – bedankt voor de tip en het kaartje dat je me vrijdag gaf.
Ga me snel inlezen.
gr. jeannette Verhagen

2 jaar geleden

Hoi Bert,

liefde is onze levensenergie. Daar is inderdaad geen cursus voor nodig. Liefde hoeven we niet te leren. We zijn het.
Een cursus is wel handig voor kennis en inzicht wat een kind nodig heeft. Helaas zijn de meeste mensen zo ver van hun natuur verwijderd, dat ze dit zich weer moeten her-inneren. Ons eigen jeugd onder ogen zien, zou inderdaad deel uit moeten maken van zo’n cursus.

Dank voor je mooie en liefdevolle bijdrage!

Groeten,
Sarah

3 jaar geleden

Op een ouderschapscursus kan natuurlijk op waardevolle wijze het nodige geleerd worden.
Fantastisch!!!
Liefde voor je kind[eren], daar heb je, lijkt me, toch geen cursus voor nodig.
Het komt me ook als zeer logisch voor dat [zo goed als] elke ouder liefde voor haar/zijn kind ervaart. Echter!

Die liefde voor eigen kind wordt vaak gesmoord, afgeknepen, toegedekt, verkracht; hetzij door drukke werkzaamheden, door stress en/of door een onverwerkt éigen verleden.
Met name dit laatste komt naar mijn mening zeer veel voor bij lerare[sse]n op lagere en middelbare scholen. Zij allen zouden eerst hun eigen verleden dienen te onderzoeken, zodat projectie van een onverwerkt eigen verleden op de schoolgaande kinderen niet of veel minder plaats zal vinden. Ik heb meerdere keren op lagere scholen gezien, dat dit projectiemechanisme schadelijke gevolgen heeft!

Een ouderschapscursus werkt natuurlijk wél als een sneeuwbal; de erfzonde (destructieve karaktereigenschappen) wordt niet of veel minder door de kinderen van hun ouder[s] overgenomen (geërfd)!

Sarah, prachtig initiatief! In schrille tegenstelling met het vóórkomen van de kindercrèches. Het is mij geheel onbegrijpelijk dat ouders (zelfs ook moeders!) hun pasgeboren kind kunnen “parkeren” bij vreemden! (O ja, huur/hypotheek, auto, vakantie, ….)
{“Hoe is het gekomen dat een gezin met twee inkomens tegenwoordig minder te besteden heeft dan een gezin dertig jaar geleden die maar één inkomen nodig had?” http://delangemars.nl/2015/05/28/rijken-worden-rijker-en-armen-steeds-armer/}

3 jaar geleden

Sterke punten en voorbeelden trouwens.

3 jaar geleden

Beste Jos,

Leuk dat we elkaar hier treffen.
Ook ik ben voor een Ouderschapscursus. Het welzijn en de rechten van een kind zijn voor mij het belangrijkst.
Verwijs ouders gerust door naar mijn website.

Groeten,
Sarah

3 jaar geleden

Chapeau Sarah.
Heel goed geschreven, dat is nu ook de reden dat ik voor ouderschap cursus ben: http://partijrechtenkind.proboards.com/thread/19#ixzz2UfHSkKqV

3 jaar geleden

Hoi Marsha,

Dit nummer gebruik ik nog steeds. Ik heb het nagekeken. (Zelfs naar dit nummer gebeld vanaf mijn vaste telefoon).
Was u het die me vanochtend belde?
Kan ik iets voor u doen?

Vriendelijke groet,
Sarah

3 jaar geleden

Hi,

Je telefoonnummer onder je naam klopt volgens mij niet.

Groet Marsha

3 jaar geleden

Dag Bert,

Een mooie definitie van wat geluk is. Een menswaardig bestaan, waarin de dingen lukken.
Waar gaat het uiteindelijk om? Liefde en aandacht voor elkaar en voor het leven. Als ik ergens liefde en aandacht aan geef, dan lukt het.

Groeten,
Sarah

3 jaar geleden

Zo, dat is een waardig, een ménswaardig initiatief, Sarah! Daar kan 2015 alleen maar ge-LUK-kiger door worden. Dan LUK-t het.
Als de mensen zich weer op elkaar gaan be-TREK-ken (betrokken raken), dan krijgen zij er weer TREK in!
Veel voldoening bij deze activiteiten toegewenst, samen met de hulpvragers.

3 jaar geleden

Beste Rory,

leuk dat je reageert. Inderdaad wil ieder mens gezien en gehoord worden en verbondenheid ervaren.
website heb. Hopelijk kan ik via deze weg inderdaad veel kinderen en ouders helpen hun levenspad te vinden.
Een sympathieke website heb je. Ik denk dat veel mensen zich erin herkennen.

Vriendelijke groet,
Sarah

3 jaar geleden

Supermooi, duidelijk en helder beschreven. Gezien en gehoord worden, iets wat niet alleen bij kinderen, maar ook bij volwassenen speelt. Heel mooi om op deze manier een kind te helpen zijn weg te vinden.

3 jaar geleden

Beoordeling Over een stem voor kinderen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *